Ligin 9. haftasını geride bıraktık. Kocaelisporumuz 7. sırada. Hemen hafızaları tazeleyelim.

2009 yılından sonra ekonomik sıkıntılarla boğuşmaya başladık ve  o günden tam 16 yıl sonra Süper Lig'e geri döndük. 

Amatöre kadar düştük.

Kenetlendik, inandık ve başarı böyle geldi. 

Lakin şimdi bakıyoruz Kocaelispor'a 20 bin kişinin haricinde kimse sahip çıkmıyor. 

Büyük maçlarda tribünler dolu.

Geri kalanında sadece Hodri Meydan yerinde. 

Dün bir kupa maçı oynadık 100 kişi ya vardı ya yoktu. 

Kupa maçıdır diyelim, anlayışla karşılayalım. 

Kemik taraftarın dışında bu takıma kimse sahip çıkmıyor. 

Tahir başkan mücadele ediyor ve bazı iş insanları. 

Buna rağmen bu takım 7. sırada. 

Kimse bana artık Kocaeli'nin bir futbol şehri olduğunu anlatmasın. 

Bir şehrin takımı hangi ligde ise, şehir de o ligdedir. 

Bu şehrin insanlarını pis kokuya boğan, havasını kirleten, insanının emeğini sonuna kadar sömüren sanayicilerimiz kulağının üzerine yatmaya devam etsinler. 

Buradan bir çağrı da yönetim kuruluna...

Her sene birilerinden yardım beklemek bir hata. 

Kocaelispor'un kalıcı gelire ihtiyacı vardır.

Bu noktada Tahir başkan Kocaelispor için bir şanstır. 

Bölgemiz artık tüm takımları ağırlayan bir konumdadır.

Gerekirse Fenerbahçe'nin Topuk Yaylası gibi bir tesis kurulmalıdır. Kamp için takımlar burada ağırlanmalıdır. 

Kocaelispor'un bir pişmaniye markası olmalıdır. 

Sanayi odasına kayıtlı tüm firmalardan çok az bir meblağ da olsa, aylık Kocaelispor aidatı alınmalıdır.

Daha sayılabilir bir sürü kalıcı gelir modeli vardır. 

Fakat hepsinden daha önemlisi futbolcu için de dışa bağımlılıktan kurtulmalıyız. 

Kocaeli potansiyeli bakımından buna çok müsait bir şehirdir. 

Yok mu yani Kocaeli'de Petkoviç'in yaptığını yapabilecek.

Saygılarımızla...